Kreidlerdatabase

Wereldkampioen 1973

Jan de Vries

1972 - 1973: Kreidler Florett Grand Prix machine

Kreidler Florett Rennmaschine 1972/73

De weg naar het succes

De 1973 wereldkampioenschaps Van Veen Kreidler is in alle opzichten een wonder op wielen.
Een vermogen van bijna 20 pk bij 16.000 tpm, een absolute topsnelheid van 204 km/uur en dat alles gebundeld in een krachtbron van slechts 50 cc!

Terugblikkend op twee 50 cc wereldtitels ('71 en '73) en drie constructeur-wereldkampioenschappen (respectievelijk in '71, '72 en '73) valt eens te meer op hoe snel de ontwikkeling in de 50 cc racerij gegaan is.

In het bijzonder in de ontwikkelingsafdeling van de Van Veen racestal. Dat de Kreidler fabriek in 1964 een streep zette onder haar activiteiten in het 50 cc wereldkampioenschap, werd door Kreidler-importeur Henk van Veen niet erg gewaardeerd.

Gefascineerd door deze kleine inhoudsklasse richtte hij in 1965 het eerste Nederlandse wegraceteam op: het Van Veen Racing Team. Rijders werden Aalt Toersen en Jan de Vries, beiden voorheen succesvolle 50 cc grasbaanrenners.

Aanvankelijk werd geraced met twee originele fabrieksracers, 12-versnellings Kreidlers, goed voor 11 pk, maar in de race-afdeling aan de Haarlemmerweg al snel gebracht op 13,5 pk bij 12.500 tpm.
Specificatie van dit racewonder: luchtkoeling, twee roterende inlaten, druksmering door middel van een oliepomp op de krukas en een 12-versnellingsbak, een combinatie van een voetgeschakelde 4-bak en een handgeschakelde 3-bak.
Voorloper van de huidige watergekoelde Van Veen Kreidler was de 5-versnellings productieracer uit 1967. Standaard RS-blokken werden voorzien van een roterende inlaat, een 22 mm Bing carburateur, een close-ratio 5-bak en opgevoerd tot 10 pk bij 12.000 tpm. Top destijds 135-140 km/uur.
Een volgende stap was de ontwikkeling van een 50 cc recordmachine, die in oktober 1968 te Elvington, Engeland, drie wereldrecords veroverde.
Specificatie: een van de luchtgekoelde RS afgeleide motor met roterende inlaat, 24 mm Bing, close-ratio 5-bak, accu-bobine ontsteking, gewicht slechts 41 kg, vermogen 14 pk bij 14.000 tpm, topsnelheid met stroomlijn 170 km/uur!

In 1969 beleefde het Van Veen Racing Team haar eerste volledige G.P.-seizoen. Aalt Toersen won met een tot 14,5 pk opgevoerde machine de eerste drie Grands Prix. maar daarna kwamen Derbi en Jamathi aan bod.
Midden 1969 leverde de fabriek een nieuw carter niet 6-versnellingsbak en droge meervoudige platenkoppeling.
Eind 1969 werd de machine bovendien watergekoeld, maar met 14,7 pk bleek de wat erge koel de 6-versnellings Van Veen Kreidler nog niet opgewassen tegen de fabrieks Derbi's.
Het jaar 1970 werd door interne moeilijkheden binnen het team een verloren seizoen.
Midden 1970 werd de pas afgestudeerde Duitse ontwikkelingsingenieur Jörg Möller (28) aangetrokken en vanaf dat moment vlogen de pk's en de titels de pan uit.
Begin 1971 waren de revolutionair gestroomlijnde Van Veen Kreidlers goed voor 17,5 pk bij 16.000 tpm. Aan het eind van 1971 werd de titel zelfs binnengehaald met 18,5 pk bij 16.000 tpm.

De 1972 uitvoering kreeg druksmering voor de krukas door middel van een mechanische oliepomp/waterpomp unit, welke rechtstreeks vanaf de rechter kruktap werd aangedreven.
Ondanks het bijzonder hoge vermogensniveau, weten Jörg Möller, Jan de Vries (29) en technicus Jaap Voskamp (30) de racers stapje voor stapje sneller en betrouwbaarder te krijgen. Door een nieuwe krukasconstructie kon de mechanische oliepomp/waterpomp unit vervallen (gaf op zich al winst), terwijl verdere ontwikkeling resulteerde in een vermogen van 19,7 - 19,8 pk bij 16.000 tpm. Let wel: dit is het vermogen waarmee de machines dit seizoen geraced werden, maar in het begin van dit seizoen heeft Jörg Möller zelfs een versie op de bank gehad, welke goed bleek voor 20,5 pk, een vermogen waarvan men bewust heeft afgezien in verband met de betrouwbaarheid.

De topsnelheid van de Van Veen Kreidler is werkelijk ongelooflijk. Op Zandvoort kwam de machine recentelijk tot 182 km/uur, op Monza tot 193, terwijl op Francorchamps de absolute topgearing gemonteerd kon worden en Jan de Vries geklokt werd op een top van 204 km/uur!
En het eind lijkt nog lang niet in zicht. Maar dit laatste is afhankelijk van het feit of Van Veen in 1974 door zal gaan, een beslissing die ondanks alle geruchten in dagbladen pas eind oktober genomen zal worden. De benodigde mankracht bij het Van Veen Wankel-project zal daarbij een belangrijke rol spelen.

1973-1

1973-2