Kreidlerdatabase

Kreidler Grand Prix 1973 Rijtest

Of het nu de matzwarte schilden waren of de frisse oranje kleur van het frame, we weten het niet, maar die nieuwe Kreidler Grand Prix bromfiets trok ons dermate, dat we speciaal naar importeur Van Veen gingen om er eens een uitgebreide proefrit mee te maken,
Het zal wel dat "flu-o-range" geweest zijn, zoals het op de folder stond. Een trap op het met een zeer korte crank aan het blok verbonden pedaal en de Kreidler liep rustig stationair. Duovoetsteuntjes uitklappen, fotograaf er achterop en natuurlijk direct over de slechtste weggetjes.
We passeerden nogal wat andere brommers en dat lag niet aan onze overschrijding van het plaatselijk maximum dan wel aan het feit dat de meeste brommers een kalmer gangetje prefereerden over datgene wat daar lang geleden wel als bestrating bedoeld zal zijn. Zelfs hoorden we bij iemand die we voorbij reden de achtervering doorslaan. Meteen noteerden we dus het eerste pluspunt voor deze Kreidler Grand Prix, zo uit de showroom.

GP73Punt twee was de trekkracht van het motortje dat overigens door zijn nieuwheid nog niet zo stil was als we van dit luxueuze merk gewend zijn. Met twee personen belast in alle vier versnellingen vlot optrekkend en je kon het tempo behoorlijk ver laten zakken alvorens de motor te kennen gaf dat een lagere versnelling eigenlijk wel gewenst was om weer te kunnen optrekken. En keurig tweetakten bij alle toerentallen.

Met de schakeling hadden we in het begin even wat onenigheid. Wij vinden het namelijk prettig om de bal van de voet op dezelfde plaats op het pedaal te houden en dan door alleen de voorvoet te bewegen te schakelen. En hoewel wij toch maat 44 hebben, lukte dat niet zo erg. In dat geval moesten we namelijk met de punt van de voet onevenredig veel kracht zetten, terwijl het machientje op zich zelf als boter zo heerlijk schakelde. We vonden er dit op, dat we bij elk opschakelen de beide voeten maar met pedalen en al even naar voren lieten schommelen om dan meteen het schakelpedaal het gewenste zetje te geven.

Dat werkte uitstekend. Maar later gingen we er toch toe over, zoals de meeste mensen wel zullen doen, om de hak van de linkervoet op het pedaal te zetten. Dan konden we weer op onze oude vertrouwde manier schakelen. Maar hoe we het ook deden, nooit misten we een versnelling.

leleuMet ons tweeën hadden we zeer royaal plaats op de prettig zittende buddy. Met het sportieve smalle stuur leun je er onwillekeurig wat sterker op, maar dit bleek ook op langere duur toch een zeer prettige houding, die vooral bijzonder past bij de fijne stuureigenschappen van dit raspaardje. Bijgestaan door de excellente voor- en achtervering heeft deze Kreidler een uitstekend gedrag in bochten, of die nu voluit in vier en met hobbelig wegdek worden genomen of met mindere snelheid. ie voorvork, waarvan Kreidler de poten jarenlang deed ophouden bij de onderste kroonplaat, heeft nu vorkpoten die doorlopen tot de bovenste kroonplaat waar ook het stuur op zit en dit verfraait naar onze smaak ook de lijn van de machine.

Een ander technisch bijzonderheidje dat trouwens voor alle Kreidler Florett bromfietsen geldt is de montage van zelfcentrerende remsegmenten (ook toegepast op de Kreidler motoren). Hiervoor is in de remankerplaat een ovaal gat aangebracht, waarin de remnok is gemonteerd. De remsegmenten krijgen door de zelfcentrerende werking van de remnok en segmenten een optimale werking. De bijzonderheden spreken uit de afbeeldingen. De praktijk ondervonden wij op de weg in een werkelijk formidabel vertragingseffekt. In het bijzonder kwam dit natuurlijk tot uiting bij gebruik van de voorrem, waarbij de soepele en goedgedempte voorvork zorgde voor een goede spoorhouding.

De nog weer sierlijker uitgevoerde tank heeft een zeer royale inhoud van 12,5 liter waarvan een veilige reserve van 2 liter , zodat je ook 's avonds laat altijd nog wel bij een pomp komt. De hele circa 80 kg wegende machine ademt, een sfeer van verzorging en fijne afwerking, zoals ook bijvoorbeeld spreekt uit het zware, diepgeprofileerde voorspatbord van roestvrijstaal. Voorwaar een klasseprodukt van jarenlange gestadige ontwikkeling van een fabriek die race-ervaring zowel rijtechnisch als materiaaltechnisch (vorig jaar kwamen de naaldlagers in de motorblokken) zo voortreffelijk in de standaardprodukten weet te verwerken. Kijk bijvoorbeeld eens naar dat ene zinnetje in het prima verzorgde Nederlandse instructieboekje: "de motor is van nieuw af tegen vol gas bestand". Nou, dat kom je in de hele motor en bromfietsbranche maar zelden tegen.