Kreidlerdatabase

Brommer op Zee

Vast wel eens gehoord van een filmpje gemaakt door de studenten van de HKU, b.v. bij het TV kennisspel "2 voor 12" of "per seconde wijzer".


Brommer op zeeEen van die studenten zocht en vond de vereniging "Oud Maar Sterk" via het internet en richtte een vraag aan de voorzitter.

Daarop zette deze de oproep via e-mail binnen de vereniging uit met het verzoek of iemand een klassieke bromfiets ter beschikking wilde stellen. De afstudeerfilm "Brommer op zee" speelt zich af begin jaren tachtig en is gebaseerd op het gelijknamige verhaal van J.M.A. Biesheuvel.

In februari was het script en concept rond en werd begonnen met de voorbereiding voor de opnamen in april.

Omdat in de oproep o.a. een Puch was afgebeeld, kwam bij mij het idee op om mijn bromfiets daarvoor te laten gebruiken. Eerst een foto sturen om te zien of die wel geschikt zou zijn, dat was dik in orde.

Daarna volgde een afspraak om een geschikte filmdatum vast te kunnen stellen, dat werd uiteindelijk 12 mei. De bedoeling was om de brommer voor een groen scherm te zetten met de acteur erop. De brommer hoefde niet echt te rijden, dit werd namelijk opgelost met de computer.

Met een bijzonder werkstuk zou een spoor getrokken worden in het water wat ook op film werd vastgelegd. Door digitaal te manipuleren zou het lijken alsof de brommer over het water rijdt.

De dag dat het moest gebeuren kwam eraan en wij gingen eerst nog wat boodschappen doen. We draaiden terug de parkeerplaats weer op en het was zonnig weer met heel veel wind. En daar zaten al drie jonge lieden met rugzak, op de rand van het trottoir, voor ons geen bekenden uit het dorp. We sjouwden de boodschappen naar binnen en kort daarna ging de voordeurbel en ja hoor, die drie jongelui. Het bleken de acteur, een technische man en de fotgrafe te zijn, even later kwamen de cameraman en de regisseur erbij.

Eerst even voorstellen onder een bakje koffie en dan maar eens kijken hoe die brommer er in het echt uitziet. Naar mijn schuurtje in de achtertuin, deur open en voila naar buiten en in de zon met die Puch. Ja, schitterend dat wel, maar de cameraman zag direct problemen met al dat chroom. Filmen is het punt niet, maar de nabewerking wel, door het chroom word het groene doek overal weerspiegeld in de bromfiets en als dan later het groen vervangen moet worden door een ander beeld, krijg je rare plekken in het bromfietsbeeld. Maar als Oud-Maar-Sterker laat je natuurlijk ook graag even je andere bromfietsen zien en daarbij is er eentje die veel minder chroom draagt en wat er aanzit is niet echt glanzend.

KreidlerZo kwam de Kreidler Florett in beeld en hiervan werden ze helemaal lyrisch. Snel de Puch de schuur in en de Kreidler werd het.

De acteur wilde er graag even echt op rijden als dat mocht, dat kon gebeuren na een korte instructie (die jonge gasten zijn geen schakelbrommer gewend).

Daarna begonnen ze met het opstellen van het groene scherm, een aardige klus met die harde wind. Verder kwam er nog een groen doek op de straat en daarvoor kon ik wat straatstenen uit mijn voorraad in de tuin gebruiken voor het verankeren. Nu kon de bromfiets opgesteld worden en de acteur nam plaats op de buddyzit.

Vervolgens stelde de cameraman zijn apparatuur op en werd deze aangesloten met de opname computer. Die deed het niet direct maar na wat kabel wisselingen kwam er schot in het gebeuren. Nadat de eerste opnamen gemaakt waren, volgde een controle om te zien of het bruikbaar zou kunnen zijn! Toen nog maar eens over doen, het doek zat niet goed, of de zon was net te fel, graag een wolk voor de duur van een Take. Jeetje, en weer een keer over maar dan nu met een jerrycan achterop de bromfiets, dat waren ze even vergeten.

Na deze sessie werd een andere lokatie opgezocht om het spoor in het water te maken en op te nemen. Hiervoor kwamen we aan de rand van het Braassemmermeer terecht, aan de Galgekade.

Wel frappant, want de constructie hiervoor deed aan een galg denken waardoor een touw getrokken werd met hieraan een half verzwaard gedeelte dat het spoor moest vormen. Net even eerder voer er een bootje langs dat een prachtig spoor trok, maar ja, dan moet wel je camera e.d. al opgesteld hebben staan.

Er werd nog stil gehoopt dat het bootje nog een keer langs zou komen, maar mooi niet dus. De regisseur vond dat niet erg omdat hij het toch zo niet bedacht had. Daarna verkastte we naar nog een ander plekje, er moesten nu opnamen met de bromfiets gemaakt worden, passend in het zojuist daarvoor gemaakte waterspoor.

Dit gebeurde in de achtertuin van kennissen van de acteur, die toevallig ontdekte dat ze daar vlakbij wonen. En zo werd het tegen zessen 's avonds. Een vraag aan de regisseur maakte duidelijk dat ze zo ongeveer wel genoeg materiaal hadden om uit te werken.

De film in totaal zou ongeveer 7 à 8 minuten gaan duren. Mijn vrouw en ik werden bedankt voor de gastvrijheid met de daarbij aangeboden hulp en t.z.t. konden we een dvd verwachten. Tegen eind augustus kregen we een uitnodiging om de première van de film bij te wonen. We gingen er heen en buiten viel er een heus buitje, goed voor de film dachten we zo. Het was op zondag 18 september in Studio K in Amsterdam.

Naast "Brommer op Zee" gingen ook, "De Rode Schoentjes", een verfilming van het gelijknamige sprookje en "Vals Plat" een film over een leven na de topsport, in première. "Brommer op Zee" en "Vals Plat" waren ook te zien op het Nederlands Film Festival. Alle drie de korte films hebben we gezien en je staat zodoende aan de wieg van nieuw talent, toch wel leuk om zoiets mee te maken. Van Diede van Vree, de regisseur, ontvingen we de dvd en een mooie poster van de film.

Jan van der Poel