Kreidlerdatabase

Jan de Vries - Wereldkampioen

Op bezoek bij Jan de Vries - 'Je moet wat bedenken om te winnen'

Jan de Vries
08-06-1971 - Werelkampioen Jan de Vries met z'n bekers

Wereldkampioen 1971 & 1973

  1. Artikel: Ben Looijen over Jan de Vries
  2. Artikel: Driften Jan de Vries
  3. Artikel: 4 takt bouwer Jan de Vries
  4. Youtube: Interview bij Willem 'O Duys met Jan de Vries en Henk van Veen
  5. Youtube: Jan de Vries draait z'n machine warm
  6. Youtube: Jan de Vries bij Max

Op 20 Januari 2006 was het zover, eindelijk had ik het telefoonnummer gevonden waar Jan werkte.
Ik belde hem op zijn werk en vroeg of ik eens langs mocht komen voor een interview'.
'Natuurlijk, bel me om een uur of 5 maar even' en ik kreeg z'n telefoonnummer.

KreidlerEigenlijk vertrouwde ik het niet. Een wereldkampioen geeft toch niet zomaar z'n privénummer?? Wel dus, 'Natuurlijk kun je een keer langs komen' klonk het (nog steeds met duidelijk Fries accent) We hebben toen een afspraak gemaakt voor dezelfde avond 20.00 uur.

Bij hem thuis aangekomen wordt je (heel) hartelijk ontvangen door z'n vrouw Rommy. 'Kom er in, Jan zit binnen' en even later schudt je de hand van de man waar je sinds 1971 al trots op bent. Geboren te St. Jacob Parochie op 5 januari 1944.

Dé Kreidler rijder die je altijd in gedachten hebt, de wereldkampioen.
En wat blijkt, Jan is gewoon een hele aardige vent die pas, als je echt gaat aandringen, over de tijd van het racen verteld.

'Op een gegeven moment was ik klaar met racen en toen hebben we het er thuis eigenlijk nooit meer over gehad. De Kreidler heeft een jaar of vijfentwintig op zolder gestaan, achter de schotten. Ik keek er niet meer naar om. Er werd gewoon niet meer over gesproken en niet meer naar omgekeken en de kinderen wisten het eigenlijk niet.

Wel gek, want toen ik wel racete gingen ze overal mee naar toe. Als de juffrouw in de klas vroeg wat de kinderen gedaan hadden in hun vakantie of weekend was het de ene keer Spanje, de andere keer Zweden, dan weer Duitsland, de juffrouw snapte er niets van.

Maar wat doet jou vader dan? vroeg de juffrouw in de klas. 'Papa werkt' zeiden de kinderen.' Jan glundert nog een beetje als hij er aan terug denkt. 'De juffrouw dacht dat de kinderen een rijke fantasie hadden' zegt Jan.

OorkondeEn Rommy valt hem bij, 'ja want het was natuurlijk gewoon werken. De kinderen gingen op vakantie en Jan ging werken'. Als we aan het werk waren, waren we met z'n vieren, en geen vrouwen erbij.

'Wat heb je in je leven zoal gedaan' vraag ik nogal stom. 'Nou ik heb een beetje geracet' komt het er meteen uit.
De beetje waterige blauwe-grijze oogjes glunderen daarmee verradend dat dit niet de eerste keer is dat hij een 'stomme interviewer' te woord moet staan.

'Ik heb natuurlijk lagere school gedaan en daarna Lagere Technische School richting metaalbewerking en ook nog het diploma fijnmetaal. Dat kwam later allemaal goed van pas.

Aangezien ik toen al wist dat ik een eigen motorzaak wilde, heb ik ook het BOVAG patroonsdiploma gehaald en mijn middenstand.

Maar ja, toen kwam het racen ertussen. Ik ben in 1971 en 1973 wereldkampioen geweest, en daarna heb ik een jaar of tien racertjes geprepareerd voor van Veen.
Ik werkte toen ook bij Frank Jager in Leeuwarden, maar dat was eigenlijk niet vol te houden.

Daarna werd ik opgebeld door een kennis, 'Wil jij bedrijfsleider worden in een Carex centrum in Purmerend' was zijn vraag. Nou had ik niets met die smerige uitlaten, maar ook daar heb ik weer een jaar of tien gewerkt..... fantastisch bedrijf was dat, Carex, goed georganiseerd.

Dat was heerlijk na de periode Van Veen, want ik hoefde niet meer elke dag door de Coentunnel.
Ik kon nu gewoon op mijn fiets naar het werk. (en hij bedoelt een echte fiets)

En daarna ben ik bij mijn huidige werkgever terecht gekomen, Daar zit ik nu alweer veertien jaar.
Jan werkt tegenwoordig bij een familiebedrijf wat machines levert, vooral aan gemeenten, voor het onderhoud van parken en golfbanen. Hij doet daar de winkel, de receptie en het magazijn.

'Nou, zullen we maar eens boven kijken?' en we klimmen de bekende twee trapjes op van een rijtjeshuis.

GereedschapOp de (gedeelde zolder) aangekomen laat Jan trots een vieze oude HOUTEN werkbank zien. 'Dit is de oude werkbank uit de tijd van Van Veen, die is naar alle races over de hele wereld mee geweest.

Door de handgrepen gingen een paar stangen en vervolgens werd hij in de auto gezet. In het begin hadden we een Ford Transit, later hadden we een grote Mercedes bus'.

Kreidler 1En opeens doet hij de deur open van het tweede gedeelte van de zolder, en daar staat ie dan.

Je hebt 'm al zo vaak op het internet gezien, je hebt 'm destijds zien racen (1971) en je hebt er (ontzettend) veel over gehoord.

Maar nu kan je hem echt zien en fotograferen.

Je ziet dat het een lullig klein machientje is en je begrijpt niet hoe dat zo ontzettend hard kan gaan. (lees ook dit artikel)

KreidlerJan de VriesTotdat Jan erop gaat zitten. En wat blijkt, waar nu iedereen wild wordt over verhalen van de Formule 1 van auto's die precies pas worden gemaakt op de berijder en 'stoeltjes' die naar het lichaam worden gemaakt, dat is helemaal niets nieuws.

 

Blijkbaar was men er ook al achter in 1971, want de machine is speciaal gemaakt voor Jan door Jaap Voskamp.

'Er waren er vier, deze, ééntje staat er in het Louwman museum en ééntje had Van Veen, maar die is een paar jaar geleden verkocht, ik geloof naar Spanje' verteld Jan. (Eentje is onbekend waar deze gebleven is, maar misschien is het deze)

En ondanks dat Jan ouder is geworden, past alles nog precies, de voetsteunen zitten precies op de goede plek, de handle-bars zitten goed en alles, maar dan ook alles is op zijn lichaam gebouwd. Alles klopt.

KreidlerJa, op Spa-Francorchamp liep deze over de 205 km/h maar dat werd me te gek, dus heb ik gevraagd om een tandje groter.

'Hij liep 16.000 toeren, om precies te zijn 16.200 toeren'. 'Ja, hij is net weer klaar, een paar weken geleden, na een demonstratie rit was het big-end uitgelopen'.

Ach, het waren mooie tijden, eigenlijk waren er twee teams, het ene met Aalt Toersen en o.a. Jan Smit, die zijn later naar Jamathi gegaan, en ons team, wat bestond uit Jaap Voskamp, die de frames bouwde, Jos Schurgers die het plastic en Polyester deed en Jörg Möller en ik voor de motor.'

JanEn WIJ zijn wereldkampioen geworden benadrukt Jan, want zo'n prestatie zet je niet alleen neer' benadrukt Jan bescheiden.
En natuurlijk Van Veen die het geheel bestierde.

Dat vond ik de leukste tijd, het werken met die motortjes, ook de uitlaten, honderden heb ik er gemaakt, proberen en vervolgens weer open snijden en veranderen. Schitterend was dat.

We reden heel Europa door, met een bungalowtent en een Travelsleeper. En de gevechten met Nieto, op een gegeven moment kon hij niet van me winnen en probeerde hij me letterlijk de bocht uit te schoppen '.... ach je moet toch wat bedenken om te winnen... '

En dat is ook typisch Jan, nuchter, zakelijk en inventief.

KreidlerEn de kinderen (Jan heeft er drie, 2 meisjes en een jongen, uiteraard Jan de Vries) 'ach, die hebben nooit idee gehad om die richting uit te gaan....

Ja, fietscrossen hebben ze een hele tijd gedaan, en toen gingen we weer heel Europa door.

Mijn zoon heeft nog in de finale in Spanje gereden, mooi resultaat toch.

 

 

Rivaal verslaan in eigen huis, dat vergeet je niet.

Kreidler

PURMEREND - De Kreidler staat ruim dertig jaar later nog altijd op zolder. 'En hij doet het nog steeds' verteld Jan de Vries trots. De nu 62-jarige Purmerender werd in 1971 als eerste Nederlander wereldkampioen motor racen in de 50cc klasse.

Kreidler'Wanneer precies weet ik niet meer, maar het was in Madrid, de woonplaats van mijn aartsrivaal Angel Nieto'. De Spanjaard reed op een Derby en kreeg het beste materiaal van de fabriek.

Het Van Veen Kreidler team waar ik voor reed, bestond uit vier man, Jaap Voskamp (frame), Jos Schurgers (plstic) en de Duitser Jörg Möller. Jörg en ik bouwden de motor.

We deden alles zelf. Het racen vond ik leuk, maar het maken van de motor was mijn hobby, of eigenlijk knutselen aan een motor van 50cc tot hij twintig paardenkrachten had. De grote liefde van Jan de Vries was eigenlijk het grasbaanracen. 'Racen op de weg vond ik veel te gevaarlijk.'

Jan aan het werkVrienden vertelden mij dat ik er eigenlijk het juiste postuur voor had, klein en licht. Ik heb toen gereageerd op een advertentie van Van Veen, die, nadat de Kreidler fabriek gestopt was met racen een race team ging formeren.

Hij deed mee aan het test rijden op het circuit van Zandvoort en de ritjes smaakten naar meer. Hij werd achter Aalt Toersen gekozen als reserve-rijder. 'Hij was nog lichter, maar later heb ik bewezen dat ik ook kon racen'

Tijdens de eerste racen in Tubbergen eindigde hij als tweede achter Aalt Toersen. In 1969 werden de regelementen gewijzigd. 'Suzuki reed met high tech machines'.

Tegen frames van het lichte Titanium, veertien versnellingen en twee cilinders kon de Kreidler niet op. Vanaf dat moment mochten de racers niet lichter zijn dan 60 kilo, mochten ze zes versnellingen hebben en er werd gereden met één cilinder. Toen zijn we mee gaan doen aan internationale wedstrijden.'

Kreidler

In 1970 won Jan de Vries zijn eerste Grand Prix in Monza en een jaar later werd hij wereldkampioen. 'We reden zo'n tien, twaalf wedstrijden en de beste resultaten telden voor het WK. Prachtige tijd was dat.

We reden met de caravan heel Europa door. Mijn vrouw Rommy en de drie kinderen gingen mee.'

In dat jaar won hij vijf Grand Prix en dat was genoeg voor de wereldtitel. 'Die stelde ik veilig tijdens de Grand Prix van Spanje, in Madrid.
Angel Nieto was mijn grootste rivaal.

Hij was in Spanje een held en hem dan op zijn eigen baan verslaan, dat vergeet je niet meer.
Ik heb in die paar jaar heel wat robbertjes met hem uitgevochten.

Een jaar later won ik drie keer en werd ik drie keer tweede, net als Nieto en toen gingen ze de tijden bij elkaar optellen en dat pakte net in mijn nadeel uit. Maar een jaar later werd ik weer kampioen.'

Ondanks alles heeft Jan de Vries een enorm respect voor de Spanjaard. 'Hij was een groot racer, hij is dertien keer wereldkampioen geworden en zo'n man verslaan is een prestatie.'

Na die tweede titel stopte De Vries, die toen al in Purmerend was komen wonen.

Kreidler'Ik werkte in Amsterdam en dus moest ik wel deze kant op. Ik kwam uit Friesland en om dan meteen naar Amsterdam te gaan, dat kon niet. We hebben voor Purmerend gekozen en daar heb ik nooit spijt van gehad.'

Sinds een paar jaar rijdt De Vries demonstratie ritjes.'Ik ben blij dat hij het nog doet. Ik wordt nog altijd gebeld voor beurzen en dergelijke. Ik heb hem een keer op zo'n beurs gestald voor een weekend.
Kon ik er thuis niet van slapen, dat dus nooit meer.'

Daar sta je dan voor zo'n oranje/groene Kreidler met het Nr. 1 erop. Voor zo'n klein machientje moet je als coureur niet al te groot en te zwaar zijn. Jan de Vries had het ideale '50cc postuur'.

Na eerst kennis gemaakt te hebben met de motorsport op gras banen mocht hij in 1965 proef rijden op een 50 cc wegracemachine. Dit race-examen doorstond hij met glans, en hij werd door de toenmalig Kreidler-importeur Henk van Veen aangenomen om aan de nationale competitie deel te nemen. Na enige nationale races werd er ook ervaring opgedaan op het internationale vlak.

Hoewel Jan zeer rustig van aard was ontstond er een echte 'killer' als hij op zijn machine plaats nam. In 1971 behaalde Jan als eerste Nederlander een wereldkampioenschap weg race. Dit kampioenschap was niet alleen een hoogtepunt voor de renstal en rijder maar was een enorme impuls voor alle andere Nederlandse rijders.

In totaal heeft Jan de Vries tussen 1966 en 1973 27 GP-podium plaatsen bijeen gereden, waarvan 14 GP zeges, en was hij 2 maal Wereldkampioen 50 cc. Na te zijn gestopt met racen heeft hij zijn kennis in dienst gesteld van Kreidler en heeft de machines geprepareerd van Henk van Kessel en zijn oude Spaanse rivaal Angel Nieto.

Na zijn 'actieve' periode wordt Jan racemanager en technicus o.a. voor Henk van Kessel (onder)

Jan de Vries

Kreidler

 

Een plaatje uit 1971: Jos Schurgers (l), Jaap Voskamp (m) en Jan de Vries (r) sleutelen in het gras van het rennerskwartier te Hockenheim aan de Van Veen Kreidler, hier nog in hun originele 'lange' uitvoering.

 

Uitlaten
Tijdens testdagen werden de uitlaten geprobeerd die o.a. door Jan de Vries waren berekend ook getest.
Jan heeft er 'honderden' gemaakt.

Bekijk hier een video van Jan de Vries

Jan de VriesJan de Vries

Hier kunt u horen hoe de machines ongeveer klonken

 

Kreidler
Ook is er een boek over Jan de Vries, heb ik in bezit, met handtekening van Jan de Vries !

Jan op een post

 

Jan de Vries stopt

Jan de VriesJan de Vries kondigt zijn afscheid aan (december 1973)

Tweevoudig wereldkampioen 50 cc Jan de Vries heeft afgelopen donderdag tijdens een persconferentie ten huize van zijn werkgever, de Fa. Van Veen Import, bekend gemaakt te zullen stoppen met de actieve wegracerij.

Om diverse redenen heeft hij er na rijp beraad de voorkeur aan gegeven op het hoogtepunt van zijn carrière te willen stoppen. Het feit, dat Van Veen de race-activiteiten om zakelijke redenen in heeft moeten krimpen en het vertrek van Jorg Möller naar Morbidelli zal hieraan niet vreemd zijn.

Overigens blijft Jan de Vries en technicus Jaap Voskamp wel nauw bij de motorsport betrokken. In de komende maanden zullen zij zich intensief bezig gaan houden met het ontwikkelen van watergekoelde 50 cc wegracesets, benevens het prepareren van enkele G.P.-racers, welke gereden zullen worden door Henk van Kessel, die hiermee een unieke kans krijgt in 1974 door te breken naar de wereldtop.

Jan de Vries zal in het komende seizoen optreden als racemanager voor Van Kessel.
Verdere activiteiten van de Fa. Van Veen zullen gericht zijn op de 50 cc cross en grasbaanracerij.

Team Stopt

Jan de Vries Chopper
Er was natuurlijk ook tijd voor gein, getuige deze bijzondere creatie !!

 

Kreidler grasbaan
De historie begon natuurlijk bij het grasbaanracen

4 Grootheden met Kreidler geschiedenis !

Kreidler Krasse Knarren
Kreidler

Historie | Jan de Vries 45 jaar wereldkampioen! - 26-09-2016

Vandaag is het precies 45 jaar geleden dat Jan de Vries voor de eerste keer wereldkampioen werd in de 50cc-klasse. De laatste race van het seizoen won De Vries in het hol van de leeuw: het circuit van Jarama, de thuisbaan van zijn concurrent Angel Nieto. De Vries is tevens de eerste Nederlandse wereldkampioen in de wegrace. We blikken terug op deze memorabele 26 september 1971.

De Spaanse zon is nog maar net op als de gebroeders Nieto op zondagmorgen 26 september 1971 uitchecken in hotel Cuzco, waar zij giseren in allerijl hun toevlucht hadden genomen om de op hol geslagen pers te ontlopen. De jongste van de broers, Angel (bijnaam “el niño), kan vandaag in eigen huis op het circuit van Jarama wereldkampioen worden in twee GP-klassen, de 50 cc en de 125cc.

Tijdens de twee voorgaande trainingsdagen was de euforie rond zijn alom verwachte overwinningen volledig omgeslagen in totale gekte bij het aanwezige journalistengilde. Ook een groot aantal vooraanstaande personen uit het publieke leven wilde maar al te graag een voorproefje nemen op de feestvreugde. De eerzuchtige Nieto is wel wat gewend, ging zelfs al eens bij generaal Franco op audiëntie in 1969 na het behalen van zijn eerste wereldtitel, maar de hysterie van de afgelopen dagen overtrof alles. In een land waar gewoonlijk stierenvechten en voetbal de kranten vullen, was het nu Nieto die op alle voorpagina´s prijkte.

Als ze in de auto stappen om naar het Jarama-circuit te rijden, ziet Angel een vliegtuigje met een  doek  tekst  aan de staart gebonden,  laag circulerend  boven Madrid: ”Angel Nieto  y Derbi campeones del mundo” (Angel Nieto en Derbi, wereldkampioenen). Vaders, moeders, kinderen,  oma’s en opa’s, complete families in te kleine Seats  gepropt op weg naar het circuit, een nooit eerder vertoond beeld rondom Jarama, dat vandaag voor het eerst in zijn historie is uitverkocht.

De gerealiseerde tijden in de trainingen geven hoop, Nieto concentreert zich voornamelijk op de eerste bocht, waar hij het ideale punt om zijn Derbi in de bocht te leggen urenlang had bestudeerd om daar de broodnodige winst te kunnen boeken. De stand na de voorlaatste race in de 50cc-klasse verplichtte hem om deze laatste race voor eigen publiek te winnen, aangezien ene Jan de Vries het hele seizoen duidelijk had aangetoond niets voor de Spanjaard onder te doen.

De Vries en Nieto, de tegenstelling tussen beide coureurs kon niet groter zijn. De rustige, nuchtere en weinig spraakzame man uit  Sint Jacobparochie, tegen de drukke en graag pratende Madrileen. De Calvinistische inslag tegen de Latijnse, het prestigieuze fabrieksteam van Derbi uit Barcelona, tegen het bescheiden maar ambitieuze van Veen Kreidler team.

Bij de start kijkt een ogenschijnlijk onbewogen Jan de Vries rustig maar geconcentreerd voor zich uit. De heisa van de afgelopen dagen is volledig langs hem heen gegaan, de geboren Fries  is nuchter genoeg om te beseffen dat de titel op de baan zou worden beslist, en alle Spaanse plagerijen van de afgelopen dagen om hem uit z´n evenwicht  te laten brengen, hadden zijn doel volledig gemist.

De vlag gaat omhoog en Nieto werpt nog snel een licht intimiderende blik op de stoïcijnse en niet verblozende Nederlander. Als het startschot valt is de Vries razendsnel weg,  maar Nieto weet na enkelen honderden meters toch aansluiting te krijgen voordat beide coureurs de eerste bocht in gaan. Het ultieme punt om zijn motor plat te gooien, de Spanjaard kon ´m geblinddoekt aanwijzen. In een fractie van een seconde kijkt hij nog snel even naar De Vries, en schiet vervolgens totaal onverwacht in een rechte lijn de hooibalen in.

Jan de Vries rijdt zijn eigen race, wint de wedstrijd soeverein en pakt in het hol van de leeuw als eerste Nederlander ooit de wereldtitel in een GP-klasse. Hiermee onttroont hij de kampioen van 1970, tot ontreddering van de eerder zo nog dolenthousiaste en luidruchtige Spaanse fans.

Niet veel later moet Angel Nieto, wederom op voorspraak van de Spaanse  Minister van Sport, op audiëntie bij de generaal, voor de wereldtitel die hij wél wist te behalen op die bewuste zondag, in de 125cc-klasse. Derbi uit Barcelona notabene, die opstandige en afvallige regio, het bleef een doorn in het oog van de kleine dictator.

Jan de Vries op zijn beurt, hij wordt feestelijk gehuldigd in zijn woonplaats en maakt kort daarna zijn opwachting bij  het TV-programma van Willem Duys “voor de vuist weg” , samen met de eigenaar van het van Veen Kreidler team: Henk van Veen.

Jan de Vries, (5 januari 1944)  werd in zijn loopbaan  twee keer wereldkampioen, in 1971 en 1973, waarna hij zijn helm aan de wilgen hing. De altijd even bescheiden Fries woont sinds jaren in Purmerend met zijn vrouw Rommy,  en geeft met enige regelmaat acte de presence op diverse classic race demonstratie s in binnen en buitenland.

Angel Nieto (25 januari 1947)  behaalde  in totaal 13 wereldtitels in diverse klassen, en beëindigde zijn lange carrière in 1986. Nieto is woonachtig op het eiland Ibiza, en sinds enkele jaren vaste commentator bij de MotoGP races voor het Spaanse TV kanaal Telecinco.